preloader
لطفا صبرکنید...
کلیک کن
منوی اصلی
Warning: Undefined property: stdClass::$db_id in /home/h46977/domains/setareshenas.com/public_html/wp-includes/class-wp-walker.php on line 142

Warning: Undefined property: stdClass::$current in /home/h46977/domains/setareshenas.com/public_html/wp-includes/class-walker-nav-menu.php on line 265

آسمان در این ماه ـ اردیبهشت 1405

آسمان در این ماه اردیبهشت 1405

برای دیدن رویدادهای رصدی ماه کنونی دکمه‌ی زیر را لمس (کلیک) کنید:

در این ماه باید با برخی هم‌اختران معروف زمستانی چون شکارچی، دوپیکر، ارابه‌ران، سگ بزرگ و کوچک و گاو خداحافظی کرد. این‌ها را در ساعت ابتدایی شب می‌توان مشاهده کرد. بنابراین اگر قصد رصد ستارگان و اجرامی که در هم‌اختران زمستانی را داریم باید در همان ساعت‌های آغازین شب برایش برنامه‌ریزی کنیم.

صورت‌های فلکی شاخص اردیبهشت عبارتند از: شیر (اسد)، دب‌اکبر، دوشیزه (سنبله)، خرچنگ (سرطان)، گاوران (عوّا)، اژدها (تنّین) و هم‌اختران کم‌نوری چون: سیاهگوش، شیرکوچک، تازی‌ها، شجاع (مار باریک)، جام و کلاغ هستند. دیدن این صورت‌های کم‌نور نیازمند آسمانی پرستاره است، به دور از آلودگی نوری شهرهای بزرگ و کوچک.

یادآوری همیشگی: در هر ماه فهرستی از صورت‌های فلکی که ارائه می‌شود یا آن‌چه در نقشه ماهانه آسمان می‌آید؛ آن‌هایی است که در ساعت‌های بین 9 تا 11 شب در آسمان به راحتی دیده می‌شوند. وگرنه دیگر صورت‌های فلکی در انتهای شب یا نیمه‌شب به آسمان اضافه خواهند شد.

راحت‌ترین راه برای پیدا کردن صورت‌های فلکی، برنامک‌های قابل نصب روی گوشی‌های تلفن است. با توجه به نوع گوشی خود می‌توانید این برنامک‌ها را یافته و استفاده کنید. روش پایه و به عبارتی کلاسیک برای یافتن آن‌ها استفاده از نقشه‌های ماهانه‌ی آسمان شب است.

همانطور که در بالای نقشه‌ی زیر بیان شده، وضعیت صورت‌های فلکی (هم‌اختران) را در میانه‌ی اردیبهشت به ساعت 22 نشان می‌دهد. در ابتدای ماه‌ یک ساعت دیرتر و در انتهای ماه یک ساعت زودتر این نقشه با آسمان مطابقت خواهد داشت. موقعیت سیاره‌ها با رنگ سبز مشخص شده است.

روی نقشه زیر کلیک (لمس) کنید تا بتوانید آن‌را بزرگنمایی کنید:

نقشه آسمان اردیبهشت 1405 آسمان در این ماه
نقشه آسمان اردیبهشت 1405 آسمان در این ماه

اگر نحوه‌ی کاربرد نقشه‌های آسمان شب را نمی‌دانید به مقاله‌ی «راهنمای یافتن صورت‌های فلکی» مراجعه کنید و فیلم آموزشی مربوطه را مشاهده کنید.


این چند ستاره هر کدام داستان ویژه‌ای برای خود دارند. برخی در جریان پژوهش و اکتشاف، جایگاه خاصی دارند و برخی از نظر ویژگی‌های اخترفیزیکی و رصدی. بعضی مربوط به آسمان زمستان‌اند ولی همچنان قابل دیدن هستند. تعدادی را می‌توان با چشم غیرمسلح دید و تعدادی دیگر نیاز به دوربین دوچشمی یا تلسکوپی کوچک دارد:

عناق و سُها: در شکستگی دسته‌ی آبگردان. سها چسبیده به عناق دیده می‌شود و همدمی دارد که با تلسکوپ‌های کوچک قابل دیدن است. این همدم در واقع به دور عناق در گردش است. این ستاره را می‌توان به عنوان اولین دوگانه‌ای که در تاریخ با تلسکوپ کشف شده نامگذاری کرد: به سال 1650م توسط جیووانی ریتچولی. از طرفی عناق نخستین دوتایی است که از آن عکسبرداری شده: در سال 1867 توسط جورج باند در هاروارد. و باز هم عناق اولین دوتایی است که از راه طیف‌سنجی دوتایی بودنش به اثبات رسیده: به سال 1889 توسط ادوارد پیکرینگ در هاروارد. سها ارتباط گرانشی با عناق ندارد. اما جالب این‌که خود سها یک دوتایی طیف‌نمایی است.

رأس‌الغول: یا بتای برساووش که نماینده‌ی دسته‌ی بزرگ متغیرهای گرفتی است. تغییرات نور این ستاره را هم می‌توان همزمان با رصد دلتای قیفاووس انجام داد.

تتا و سیگمای ثور: دوتا از دوگانه‌های آشکار در این هم‌اختر.

نیرالثریا یا اتای ثور: درخشان‌ترین ستاره در خوشه پروین. یک غول آبی.

پلیون در خوشه پروین: ستاره‌ی BU ثور که یک متغیر لایه‌دار است. با سرعت بسیار زیاد به دور خود می‌چرخد و درخشندگی بسیار متغیری دارد.

ابط‌الجوزا: یک ابرغول سرخ که بیشترین پژوهش‌های اخترشناسان در دنیای این ابرغول‌ها روی آن انجام شده است.

ستاره‌های ذوزنقه: ستاره‌ی تتا1 شکارچی. همان که سحابی جبار آن‌را احاطه کرده و با یک تلسکوپ کوچک آماتوری می‌توان ترکیب ذوزنقه‌ای از چهار ستاره‌ی آن‌را تماشا کرد. ستاره‌هایی از رده‌ی O هستند که زمان کوتاهی از تولدشان گذشته است.


با یک تلسکوپ متوسط آماتوری (دهانه‌ای بین 4.5 تا 10 اینچ) می‌توان تعداد زیادی از اجرام غیرستاره‌ای شامل کهکشان، خوشه ستاره‌ای و سحابی را دید. طبیعی است هرچه تلسکوپ بزرگتر باشد، می‌توان تعداد اجرام بیشتر و کم‌نورتر را دید. برخی اجسام هم در تلسکوپ‌های کوچکتر دیده نخواهند شد.

صورت‌های فلکی (هم‌اختران) اسد و سنبله به موقعیت خوبی در آسمان می‌رسند. این دو مرکز تجمع تعداد زیادی از کهکشان‌هایی هستند که با تلسکوپ‌های آماتوری می‌توان آن‌ها را رصد کرد. اجرام مسیه به شماره‌های 65 و 66 و 95 و 96 و 105 همگی در بخش مرکزی اسد بین ستاره‌های آلفا و بتای این صورت فلکی قرار گرفته‌اند.

برخی از کهکشان‌های موجود در سنبله هم اجرام مسیه به شماره‌های 87 و 49 و 60 و 84 و 86 و 104 هستند. اولی و آخری از همه معروف‌ترند. M87 بزرگترین کهکشان این مجموعه و خوشه سنبله است و همانی است که نخستین عکس سیاه‌چاله از مرکز این کهکشان گرفته شد. M104 هم کهکشان معروف به کلاه‌مکزیکی است. اما از کهکشان‌های دب‌اکبر نباید غافل شد: اجرام مسیه به شماره‌های 51 و 81 و 82 و 101 . کهکشان گرداب M51‌ در مرز تازی‌ها قرار دارد. M81 و M82  را می‌توان با دوربین دوچشمی قدرتمند هم پیدا کرد.


بارش شلیاقی: یک شهاب‌باران بسیار کم تعداد است. اما شهاب‌های جذاب و جالبی دارد. اول و دوم اردیبهشت زمان اوج آن است.

بارش اتا دلوی: شهاب‌های این بارش از ذرات به‌جا مانده از دنباله‌دار هالی است. اوج آن در 15 و 16 اردیبهشت اتفاق می‌افتد. چون کانون این بارش در این ماه نیمه‌شب تازه طلوع می‌کند و از طرفی در ایران ارتفاع چندانی هم از افق نمی‌گیرد، تعداد شهاب‌هایی که از این بارش می‌توان در ایران (عرض جغرافیایی میانه) مشاهده کرد کمتر از سرزمین‌های جنوبی است. در ضمن امسال مهتاب هم مزاحمت ایجاد می‌کند.


یکی از پدیده‌هایی که در دوره حاضر در آسمان دیده می‌شود، حرکت ماهواره‌ها در آسمان شب است. به ویژه این‌که در سال‌های اخیر تعداد آن‌ها به شدت افزایش یافته، به طوری که در هر لحظه که به آسمان بالای سرمان نگاه کنیم می‌توانیم چندتایی ماهواره در گوشه کنار آسمان بیابیم. ماهواره‌ها همچون ستاره‌های متحرک دیده می‌شوند (هواپیماها دارای چراغ چشمک‌زن هستند). ماهواره‌ها در روشنایی‌های مختلف دیده می‌شوند و به آرامی در بین ستارگان آسمان حرکت می‌کنند. بسته به مدارشان، ممکن است در میانه‌ی مسیرشان ناپدید شوند، چون وارد سایه زمین می‌شوند. هرچه آسمان ما پرستاره‌تر باشد، تعداد بیشتری از آن‌ها دیده می‌شوند.

برای دریافت اطلاعات دقیق از زمان و مسیر حرکت ماهواره‌ها در مکان خود، مراجعه به سایت heavens-above.com سودمند است. می‌توان از برنامک آن یا مشابه آن بر گوشی خود استفاده کرد.

پرنورترین آن‌ها ایستگاه فضایی بین‌المللی (ISS) است که روشنایی آن در مرتبه‌ی سیاره مشتری یا بیشتر است.

مطلب مرتبط: یک قطار ستاره

قطار ماهواره‌های استارلینک را در مطلب بالا بخوانید.


از شنبه 29 فروردین تا جمعه 4 اردیبهشت

اولین هفته از ماه قمری است و موقعیت مناسبی هم برای رصد ماه و هم اجرام غیرستاره‌ای. کوه‌ها و دهانه‌های ماه در ابتدای شب و حتا کمی پیش از غروب خورشید به وضوح برسطح ماه دیده می‌شوند (با تلسکوپ). با تاریک شدن آسمان هم موقعیت برای رصد خوشه‌های ستاره‌ای و کهکشان‌ها با تلسکوپی مناسب در آسمانی پرستاره فراهم می‌شود.

غروب یکشنبه، هلال ماه شب دوم در کنار ناهید و خوشه پروین قرار دارد. اورانوس هم در جمع آن‌ها هست ولی نیازمند دوربین دوچشمی یا تلسکوپ است تا دیده شود.

غروب شنبه 29 فروردین می‌توان هلال ماه نو (ذیقعده 1447 ه.ق) را در آسمانی بدون ابر به راحتی مشاهده کرد. این هلال زیبا تقریبا بالاسر محل غروب خورشید دیده خواهد شد. تا پایان هفته هلال به آرامی بزرگتر شده و از کنار سیاره‌های ناهید، اورانوس و مشتری عبور می‌کند. یک سر هم به خوشه‌های پروین و کندوی عسل خواهد زد. شامگاه یکشنبه در نزدیکی ناهید و اورانوس و خوشه پروین است. چهارشنبه به مشتری می‌رسد و جمعه از کندوی عسل عبور کرده است.

مطلب مرتبط: ماه‌گردی‌های شبانه

شنبه 29 فروردین: در بره (حَمل) ـ هلال ماه نو ـ فاز: 1.7%

یکشنبه 30 فروردین: در گاو (ثور) ـ همنشین با ناهید و پروین ـ فاز: 6%

دوشنبه 31 فروردین: در گاو (ثور) ـ فاز: 14%.

سه‌شنبه 1 اردیبهشت: در مرز ثور و جوزا ـ فاز: 23%

چهارشنبه 2 اردیبهشت: در دوپیکر (جوزا) ـ نزدیک مشتری ـ فاز: 34%

پنجشنبه 3 اردیبهشت: در خرچنگ (سرطان) ـ فاز: 45%

جمعه 4 اردیبهشت: در خرچنگ (سرطان) ـ فاز: 56%

ماه و سیاره‌ها
آسمان در این ماه
هلال ماه ـ ناهید ـ پروین

سه سیاره در آسمان صبحگاهی و کمی پیش از طلوع خورشید سر از افق برمی‌دارند: تیر و بهرام و کیوان. این سه در این هفته بسیار به هم نزدیک هستند و هر روز می‌توان ترکیب جدیدی از کنارهم قرارگیری‌شان را دید. هرچند دیده شدن مریخ و زحل در آن روشنایی صبحگاهی مشکل است. نپتون را هم باید به این جمع اضافه کرد اما در فاصله‌ای دورتر. حدود پنج درجه در سمت غرب کیوان قرار دارد و دیدن آن نیازمند تلسکوپی مناسب است.

سه سیاره‌ی دیگر: ناهید، اورانوس و مشتری با غروب خورشید در آسمان شامگاهی پدیدار می‌شوند. ناهید که درخشان در نزدیکی افق غربی است، مشتری درخشان به هنگام غروب خورشید در بالاسر است و اورانوس را نمی‌توان در روشنایی شفق به راحتی مشاهده کرد.

تیر با قدر حدود صفر در صورت فلکی ماهی (حوت) است. در آسمان صبحگاهی است. به آرامی در حال نزدیک شدن به خورشید است و تا انتهای هفته وضعیت رصدی‌اش مشکل می‌شود. در این هفته کنار مریخ و زحل دیده می‌شود. البته اگر بتوان آن‌ها را دید.

ناهید با قدر 3.9- در گاو است. به محض پایین رفتن خورشید در افق غربی، در آسمان شامگاهی خودنمایی می‌کند. در حال نزدیک شدن به خوشه پروین و سیاره اورانوس است. پنجشنبه‌ی این هفته از نزدیکترین فاصله با اورانوس می‌گذرد. در این روز می‌توان هر دو را در یک میدان دید یک درجه‌ای دید.

مریخ از قدر 1.2 در ماهی (حوت) است. در آسمان صبحگاهی دیده می‌شود. در حال زاویه گرفتن از خورشید است و روز به روز وضعیت دیدن آن بهتر می‌شود، هرچند هنوز دیدنش مشکل است. این هفته در کنار تیر و کیوان قرار دارد.

مشتری با قدر 2- در میانه‌ی دوپیکر است. چهارشنبه ماه به نزدیکی آن می‌رسد. با یک تلسکوپ کوچک می‌توان به راحتی جابه‌جایی قمرهای گالیله‌ای آن‌را رصد کرد.

کیوان با قدر حدود 1 در هم‌اختر ماهی است. در آسمان صبحگاهی و کمی پیش از طلوع خورشید دیده می‌شود. زاویه‌اش با خورشید زیاد می‌شود و ارتفاع بیشتری از افق می‌گیرد. همراه با تیر و بهرام است.

اورانوس از قدر 5.8 در هم‌اختر گاو است. پایین‌دست خوشه پروین قرار دارد. با یک دوربین دوچشمی می‌توان آن‌را یافت. پنجشنبه ناهید از نزدیک‌ترین زاویه با آن عبور می‌کند.

نپتون از قدر 7.8 در هم‌اختر ماهی است. ساعتی پیش از خورشید طلوع می‌کند و کمی بالاتر از تجمع سه سیاره قرار دارد.


از شنبه 5 اردیبهشت تا جمعه 11 اردیبهشت

این هفته ماه تنها برای خودش در آسمان جابه‌جا می‌شود. سیاره‌ها نسبت به هفته قبل چندان تغییری نکرده‌اند به جز عطارد که دیگر از زاویه دید ما خارج خواهد شد.

زمین در حال دور شدن از اعتدال بهاری و نزدیک شدن به انقلاب تابستانی است. خورشید در حال زاویه گرفتن از دایرة‌البروج است. بنابراین مکان طلوع و غروب آن روی دایره‌ی افق در حال جابه‌جا شدن به سوی شمال است.

پیشنهاد رصدی: رصد و ثبت محل طلوع و غروب خورشید در هر روز از یک مکان ثابت. اگر این کار هر روز انجام شود، بسیار دقیق خواهد بود. اما می‌توان هفته‌ای دو یا سه روز هم انجام داد تا به نتیجه‌ی مطلوب رسید. نکته‌ی مهم این است که همه‌ی رصدها باید دقیقا از یک مکان انجام شوند.

قرص ماه رو به کامل شدن است و در شامگاه جمعه به حالت بدر خواهد رسید. همنشینی خاصی ندارد.

شنبه 5 اردیبهشت: در شیر (اسد) ـ فاز: 68%

یکشنبه 6 اردیبهشت: در شیر (اسد) ـ فاز:77%

دوشنبه 7 اردیبهشت: در شیر (اسد) ـ فاز: 85.5%.

سه‌شنبه 8 اردیبهشت: در دوشیزه (سنبله) ـ فاز: 92%

چهارشنبه 9 اردیبهشت: در دوشیزه (سنبله) ـ فاز: 96.5%

پنجشنبه 10 اردیبهشت: در دوشیزه (سنبله) ـ فاز: 99%

جمعه 11 اردیبهشت: در ترازو (میزان) ـ فاز: 99.8%

وضعیت سیاره‌ها نسبت به هفته پیش تغییر چشمگیری نکرده، به جز تیر که در حال ناپدید شدن است..

تیر با قدر حدود صفر در صورت فلکی ماهی (حوت) است. در آسمان صبحگاهی در حال نزدیک شدن به خورشید است. بعید است بتوان از اواسط هفته آن‌را پیدا کرد.

ناهید با قدر 3.9- در گاو است. درخشش و خودنمایی‌اش در حال کامل شدن است. از نزدیکی اورانوس و خوشه پروین گذشته و در حال جابه‌جا شدن سریع در گاو است.

مریخ از قدر 1.2 در ماهی (حوت) است. در آسمان صبحگاهی دیده می‌شود. دیدن آن هنوز آسان نیست.

مشتری با قدر 2- در میانه‌ی دوپیکر است. با یک تلسکوپ کوچک می‌توان به راحتی جابه‌جایی قمرهای گالیله‌ای آن‌را رصد کرد.

کیوان با قدر حدود 1 در هم‌اختر ماهی است. در آسمان صبحگاهی و کمی پیش از طلوع خورشید دیده می‌شود. زاویه‌اش با خورشید زیاد می‌شود و ارتفاع بیشتری از افق می‌گیرد. فاصله‌اش از تیر و بهرام زیادتر می‌شود.

اورانوس از قدر 5.8 در هم‌اختر گاو است. پایین‌دست خوشه پروین قرار دارد. با یک دوربین دوچشمی می‌توان آن‌را یافت.

نپتون از قدر 7.8 در هم‌اختر ماهی است. ساعتی پیش از خورشید طلوع می‌کند. بالاتر از کیوان قرار دارد. دیدن آن در روشنای صبح مشکل است.


از شنبه 12 اردیبهشت تا جمعه 18 اردیبهشت

این هفته اوج بارش اتا دلوی است. زمان اوج آن چهارشنبه 16 اردیبهشت است. کانون بارش نیمه‌شب طلوع می‌کند و با وجود ماه در آسمان و به خصوص نزدیک کانون،‌ شانس دیدن شهاب‌ها کم خواهد بود.

زمین در حال دور شدن از اعتدال بهاری است. بنابراین خورشید به سرسو نزدیکتر می‌شود (به‌هنگام ظهر). پیشنهاد رصدی که در هفته‌های پیش گفته شده، توصیه می‌شود.

ماه از نیمه گذشته و طلوع آن به آخر شب کشیده است. یکشنبه ماه به نزدیک قلب‌العقرب می‌رسد و تا سحرگاه روز بعد (دوشنبه) به آن نزدیکتر می‌شود.

مطلب مرتبط: ماه‌گردی‌های شبانه

شنبه 12 اردیبهشت: در ترازو (میزان) ـ فاز: 99%

یکشنبه 13 اردیبهشت: در کژدم (عقرب) ـ همنشین با قلب‌العقرب ـ فاز: 96%

دوشنبه 14 اردیبهشت: در مارافسای (حوا) ـ فاز: 91%.

سه‌شنبه 15 اردیبهشت: در کماندار (قوس) ـ فاز: 85%

چهارشنبه 16 اردیبهشت: در کماندار (قوس) ـ فاز: 77%

پنجشنبه 17 اردیبهشت: در کماندار (قوس) ـ فاز: 69%

جمعه 18 اردیبهشت: در بزماهی (جدی) ـ طلوع پس از نیمه‌شب ـ فاز: 59%

به جز تیر بقیه سیاره‌ها را می‌توان مشاهده کرد.

تیر (عُطارِد) با قدر حدود 1-  از حوت وارد حمل می‌شود. به مقارنه با خودرشید نزدیک می‌شود و دیده نخواهد شد.

ناهید (زهره) با قدر 3.9- در گاو (ثور) است و هنگام غروب خورشید می‌توان آن‌را در غرب آسمان پیدا کرد. به سرعت در حال حرکت در هم‌اختر گاو است و زاویه‌اش از افق بیشتر و بیشتر می‌شود.

مریخ (بهرام) از قدر 1.2 در ماهی است و حدود یک ساعت پیش از طلوع خورشید طلوع می‌کند. هرچند دیده شدن آن ساده‌تر شده اما همچنان کمی مشکل است.

مشتری (هرمز) با قدر 2- در دوپیکر است و به‌هنگام غروب خورشید، نقطه‌ی سرسو را به سمت غرب رد کرده است. تا انتهای شب در آسمان دیده می‌شود. با غروب ناهید، درخشان‌ترین ستاره‌ی آسمان می‌شود. تماشای قمرهای گالیله‌ای و دنبال‌کردن آن‌ها در طول شب و در طول هفته برای کسانی که تلسکوپ کوچک دارند بسیار جذاب و آموزنده است.

کیوان (زحل) با قدر حدود 1 در هم‌اختر ماهی (حوت) است. در آسمان صبحگاهی و پیش از طلوع خورشدی دیده می‌شود. وضعیت رصدی آن بهتر از هفته قبل است.

اورانوس از قدر 5.8 در هم‌اختر گاو است. تغییر چشمگیری نکرده و همچنان پایین‌دست خوشه پروین قرار دارد و می‌توان با یک دوربین دوچشمی آن‌را یافت.

نپتون از قدر 7.8 در هم‌اختر ماهی است. زاویه‌ی بیشتری از خورشید گرفته و شرایط دید بهتری نسبت به هفته قبل دارد. نپتون با تلسکوپ دیده می‌شود.


عذرخواهی از همراهان که امکان آماده‌سازی این هفته نشد.


از شنبه 26 اردیبهشت تا جمعه 1 خرداد

اولین صبح از آخرین هفته اردیبهشت با آخرین هلال صبحگاهی ماه آغاز می‌شود! یکشنبه موعد شکار هلال ماه نو است. سه‌شنبه ماه با ناهید همنشین می‌شود و روز بعدش مشتری در کنار ماه است. از طرفی مشتری در حال نزدیک شدن به ناهید است که روز به روز این نزدیک شدن قابل احساس است.

زمین در حال دور شدن از اعتدال بهاری است. بنابراین خورشید به سرسو نزدیکتر می‌شود (به‌هنگام ظهر). پیشنهاد رصدی که در هفته‌های پیش گفته شده، توصیه می‌شود.

روزهای پایانی ماه قمری (ماه ذیقعده 1447 ه.ق) است. صبح شنبه آخرین هلال صبحگاهی دیده می‌شود و غروب یکشنبه باید به شکار هلال ماه نو (ذیحجه 1447) برویم. سه همنشینی در این هفته دارد: دوشنبه و سه‌شنبه با ناهید، چهارشنبه با مشتری و پنجشنبه با خوشه کندوی عسل. از ایران ماه تقریبا از مقابل خوشه کندو عبور می‌کند.

شنبه 26 اردیبهشت: در بره (حَمَل) ـ هلال صبحگاهی ـ فاز: 1%

یکشنبه 27 اردیبهشت: در گاو (ثور) ـ هلال ماه نو ـ فاز: 1%

دوشنبه 28 اردیبهشت: در گاو (ثور) ـ فاز: 5%.

سه‌شنبه 29 اردیبهشت: در دوپیکر (جوزا) ـ فاز: 11%

چهارشنبه 30 اردیبهشت: در دوپیکر (جوزا) ـ همنشین با مشتری ـ فاز: 20%

پنجشنبه 31 اردیبهشت: در خرچنگ (سرطان) ـ همنشین با خوشه کندو ـ فاز: 30%

جمعه 1 خرداد: در شیر (اسد) ـ  فاز: 41%

به جز عطارد و اورانوس باقی سیاره‌ها را می‌توان در آسمان (صبحگاهی و شامگاهی) مشاهده کرد. ناهید و مشتری در ابتدای شب. نپتون، اورانوس و مریخ پیش از طلوع خورشید.

تیر با قدر حدود 2- در ثور است. از خورشید عبور کرده و به آسمان شامگاهی وارد شده اما هنوز زاویه کمی از خورشید دارد و این هفته دیده نخواهد شد.

ناهید با قدر 3.9- از ثور وارد جوزا می‌شود. به هنگام غروب خورشید ارتفاع زیادی از افق غربی دارد و حدود دو ساعت می‌توان آن‌را در آسمان شامگاهی رصد کرد. دوشنبه و سه‌شنبه ماه در کنار آن است.

مریخ از قدر 1.2 در حمل است. بیش از یک ساعت پیش از خورشید طلوع می‌کند. با کمی دقت می‌توان آن‌را در روشنای سپیده برفراز افق شرقی مشاهده کرد.

مشتری با قدر 1.9- در هم‌اختر دوپیکر (صورت فلکی جوزا) است. به ناهید نزدیکتر می‌شود و هر دو درخشش جذابی به آسمان شامگاهی می‌بخشند. با یک تلسکوپ کوچک می‌توان به راحتی جابه‌جایی قمرهای گالیله‌ای آن‌را رصد کرد. ترکیب‌های جالب این قمرها پیرامون مشتری دیدنی هستند.

کیوان با قدر 0.9 در هم‌اختر ماهی است. نیمه‌شب طلوع می‌کند و برای رصدگران سحرخیز می‌تواند هدف خوبی برای رصد با تلسکوپ باشد. وضعیت حلقه‌ها نسبت به آخر زمستان کمی بهتر شده است. و آرام آرام شاهد آشکار شدن زیباتر حلقه‌هایش خواهیم بود. قمرهای پرنورتر تیتان و رئا را هم با تلسکوپ مناسب می‌توان دید.

اورانوس از قدر 5.8 در هم‌اختر گاو است. به مقارنه با خورشید نزدیکتر شده و دیده نمی‌شود.

نپتون از قدر 7.8 در هم‌اختر ماهی است و بیش از 6 درجه از زحل زاویه گرفته است. دیدن آن نیازمند تلسکوپ است.

نویسنده: محمد همایونی

محمد همایونی
کارشناس و مدرس نجوم هستم و اعتقاد دارم «یک ستاره شناس این جهان را مکانی زیباتر برای زندگی می‌بیند!» و برای ترویج آن تلاش می‌کنم: از 1372 آموزش نجوم را شروع کرده و از 1395 تاکنون در این سایت، نجوم را به صورت آنلاین آموزش می‌دهم.

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *