preloader
لطفا صبرکنید...
کلیک کن
منوی اصلی
Warning: Undefined property: stdClass::$db_id in /home/h46977/domains/setareshenas.com/public_html/wp-includes/class-wp-walker.php on line 142

Warning: Undefined property: stdClass::$current in /home/h46977/domains/setareshenas.com/public_html/wp-includes/class-walker-nav-menu.php on line 265

بدر و ماه کامل

ماه کامل و شب چهاردهم
ماه کامل و شب چهارده

این مطلب در اردیبهشت ۱۳۹۸ و هنگامی منتشر شد که سوال‌های پرتکرار و ابهام‌های زیاد در مورد ماه کامل، آغاز ماه و شب چهارده، پیش آمده بود. اما موضوع آن را باید در میانه‌ی اکثر ماه‌های قمری مورد توجه قرار داد.
آخرین به‌روزرسانی: 9 خرداد 1405.

برای اطلاع از وضعیت کنونی ماه به بخش آسمان در این ماه بروید.
مطالب مرتبط و مفید:
آسمان در این ماه

ابرماه! Super Moon
ابرماه صورتی
ابرماه توت‌فرنگی
ابرماه آبی!
ماه نارنجی چیست؟

«سلام. ببخشید مزاحمتون شدم. من متوجه چیز عجیبی شدم. الان توی تقویم 12 ماه قمری هست اما می‌تونم ماه رو کامل ببینم. به نظرم الان باید شب 13 ماه باشه و فردا شب چهاردهم ماه یا شب مهتاب، می‌خوام بدونم حدسم درسته؟»

تماس تلفنی

«سلام. امشب مگه شبِ ششم ماه رمضان نیست؟ ماه هم که به صورت یه نیم‌دایره هست. مگه نباید شب هفتم ماه به صورت نیمه باشه؟ به نظر میاد که اول ماه رو یک روز دیر اعلام کردند!»

تماس تلفنی

چرا ماه امشب کامل شده است؟

پرسش‌های بالا دو نمونه از سوال‌هایی است که معمولا در وسط ماه‌های قمری از ما پرسیده می‌شود. و در ماه رمضان بیشتر می‌پرسند، چرا که تعداد بیشتری از مردم سر به آسمان می‌برند. پرسش‌هایی از این دست که: «اگر ماه در شب ِ هفتمش نیمه می‌شود، پس چرا در شب ششم نصفه شده است؟» یا «ماه باید در شب ِ چهاردهم به صورت قرص کامل درآید، پس چرا الان که شب ِ سیزدهم است کامل شده است؟ حتما شروع ماه اشتباه اعلام شده.»

در چند مرحله به پاسخ این سوال و ابهام‌های مشابه می‌پردازم:

اوج و حضیض ماه

ماه تنها قمر زمین است و در یک مدار بیضی شکل (نزدیک به دایره) در گردش به دور زمین است. زمین هم در یکی از کانون‌های بیضی قرار دارد. بنابراین فاصله آن تا زمین همواره ثابت نیست و بین یک حداقل و حداکثر تغییر می‌کند.

نقطه‌ای از مدار که کمترین فاصله را تا زمین دارد حضیض (Perigee)؛ و نقطه مقابلش که بیشترین فاصله را از زمین دارد، نقطه اوج (Apogee) مداریِ ماه نام دارد.

اوج و حضیض مدار ماه
اوج و حضیض مداری ماه

تغییر سرعت مداری ماه

حرکت ماه در مدارش تابع قوانین نیروی گرانش است (همان قوانین کپلر)، که یکی از آثار آن متفاوت بودن سرعت حرکت ماه در مدارش است. یعنی سرعت ماه در گردش به دور زمین همیشه در حال تغییر است.

بیشترین سرعت آن در حضیض و کمترین آن در اوج مداری‌اش است. در بقیه قسمت‌های مدارش هم سرعت آن بین این دو مقدار خواهد بود.

ماه کامل (بدر)

هنگامی ماه به صورت قرص کامل (بدر) دیده می‌شود که در مدارش به دور زمین دقیقا در طرف مقابل خورشید قرار بگیرد. از نظر محاسباتی یعنی زمانی که جدایی زاویه‌ای ماه با خورشید 180 درجه بشود. این زمان قابل محاسبه و اندازه‌گیری است. در این حالت است که تقریبا 100% قرص ماه روشن است و در زمان‌های قبل و بعد از آن میزان بخش روشن آن کمتر از 100% خواهد بود.

نکته: از لحاظ ظاهری نمی‌توان به وسیله چشم تفاوت‌های اندک بین وضعیت قرص ماه را در زمان‌های اندکی قبل و بعد از ماه بدر تشخیص داد. به همین دلیل است که به طور معمول در سه شب 13 و 14 و 15 می‌توان ماه را به‌نسبت کامل دید؛ ولی بی‌گمان در شب‌های 12 و 16 قرص ماه کامل نخواهد بود.

تربیع و مقابله‌ی ماه
زاویه‌ی ماه در حالت‌های تربیع و بدر

ماه ِ نیمه (تربیع)

هنگامی که ماه به صورت نیم‌دایره دیده می‌شود را به اصطلاح «تربیع» می‌گویند. تربیع یکبار در نیمه اول ماه اتفاق می‌افتد و بار دیگر در نیمه دوم. از نظر محاسباتی زمانی ماه به تربیع می‌رسد و نیمه دیده می‌شود که جدایی زاویه‌ای بین ماه با خورشید 90 درجه شود.

معمولا تربیع اول در شب ِ هفتم ماه اتفاق می‌افتد، اما یک شب زودتر یا دیرتر هم دیده می‌شود. حتی شب هشتم هم تربیع اول مشاهده شده است!

تربیع اول ماه
تربیع اول ماه ـ ماه در آسمان روزگاهی

توضیح جواب

از ابتدای ماه که اولین هلال در شب اول دیده می‌شود، باید شب‌های متوالی بگذرد تا ماه به وضعیت تربیع برسد یا به آن طرف زمین برود و در حالت بدر قرارگیرد. با توجه به این که ممکن است در این مدت، ماه از قسمت حضیض یا اوج، یا فاصله بین آن‌ها بگذرد، می‌تواند زمان رسیدن ماه به حالت بدر را متفاوت کند.

اگر در این مدت، از حضیض خود عبور کند چون سرعت بیشتری دارد، سریعتر به زاویه 180 درجه با خورشید می‌رسد. این یعنی زودتر از شبِ چهاردهم ماهِ کامل را خواهیم دید. حتی ممکن است در روزِ ۱۲ هم ماه به حالت بدر برسد. (دقت کنید روزِ دوازدهم، نه شبِ دوازدهم)

اما اگر در این مدت از نقطه اوج مدارش عبور کند، چون با سرعت کمتری در مدارش حرکت کرده، پس دیرتر به زاویه 180 درجه با خورشید می‌رسد. همین باعث می‌شود که شبِ 14 یا 15 بتوان ماه را به صورت کامل مشاهده کرد. حتی امکان دارد که در روز ۱۵ هم به حالت بدر برسد!

البته مواردی که خیلی با شبِ ۱۴ فاصله دارند، مثل روز ۱۲ و ۱۵ خیلی به ندرت اتفاق می‌افتند. در مورد تربیع اول هم وضعیت به همین صورت است، تفاوت سرعت حرکت ماه در مدارش می‌تواند موجب تغییر در زمانِ رسیدن آن به تربیع شود.

دو نکته‌ی مهم

اول: هنگامی که ماهِ قبلی سی روزه تمام شود، از همان ابتدای ماه، میزان ضخامت هلال مقداری بیشتر از زمانی است که ماه قبلی 29 روزه تمام شده باشد. بنابراین طبیعی است که در این فرآیندِ افزایش ضخامت ماه، کمی زودتر از زمان دقیق شبِ چهاردهم به حالت بدر درآید.

دوم: این‌که وضعیت یک ماهِ کامل مشخص در نقاط مختلفِ کره زمین با هم متفاوت است. دقیقا مثل رویت‌پذیری هلال ماهِ نو که وابسته به مکان جغرافیایی روی کره زمین است.

نتیجه‌گیری

می‌بینیم این باور که حتما و فقط در شبِ چهاردهم ماه قمری، ماه به صورت کامل خواهد بود، درست نیست. بلکه موارد زیادی اتفاق می‌افتد که ماه زودتر یا حتی دیرتر به حالت بدر برسد.

همین باور نه‌چندان درست و نتیجه‌گیری به شبِ هفتم و ماه تربیع (نیم‌دایره) هم مربوط می‌شود.

بنابراین، با درنظر گرفتن توضیحات بالا مشخص می‌شود که سیمای ظاهری ماه در شب‌های مختلفِ ماه‌های قمری ارتباطی به رؤیت هلال در شبِ اول آن ماه ندارد و همان‌طور که همه متخصصین تقویم و رؤیت هلال می‌گویند: زمان رسیدن ماه به حالت تربیع و بدر، نمی‌تواند تعیین کننده‌ی وضعیت ابتدای آن ماهِ قمری باشد.

تکمیل مطلب: چرا ماه بزرگ شده؟

پرسشی که در شب‌های ماه کامل بسیار پرسیده می‌شود: آقا چرا ماه الان اینقدر بزرگ شده؟

معمولا شب‌هایی که ماه کامل است، مردمی که ماه ِ تازه طلوع کرده را می‌بینند، احساس می‌کنند بزرگتر از حد معمول شده است. این احساس در شب‌های دیگر که ماه به حالت‌های غیرکامل است هم ایجاد می‌شود. مثلا هنگامی که ماه تربیع در حال غروب یا طلوع است. اما چون افراد بیشتری در هنگام ماه کامل، طلوع آن‌را می‌بینند؛ این سوال در شب‌های ماه کامل بیشتر مطرح می‌شود.

پاسخ آن ساده است: تغییری در اندازه‌ی ماه ایجاد نشده. بلکه یک خطای ذهنی باعث می‌شود ذهن ما تصور کند ماه بزرگتر شده. هنگامی که قرص ماه (یا ماه نصفه و حتا هلال) در نزدیکی افق است، چشم ما ماه را در کنار اجسام زمینی و آن‌چه روی زمین هست می‌بیند. از طرفی ذهن ما عادت کرده اجسام زمینی را نزدیک درک کند و ماه را در فاصله‌ی دور. بنابراین با این همجواری، احساس می‌کند ماه هم نزدیکتر شده است. و چون نزدیکتر شدن ماه مستلزم بزرگتر دیده شدن آن است، احساس می‌کند ماه بزرگتر از معمول دیده می‌شود.

کافی است با آزمایشی ساده اما دقیق یا عکاسی دقیق از ماه، اندازه‌ی قرص آن را در دو حالت: یکی نزدیک لبه‌ی افق و دیگری هنگامی که ارتفاع گرفته و در بالای آسمان است اندازه بگیریم و با هم مقایسه کنیم. تفاوتی ندارند.

نویسنده: محمد همایونی
29 اردیبهشت 1398

محمد همایونی
کارشناس و مدرس نجوم هستم و اعتقاد دارم «یک ستاره شناس این جهان را مکانی زیباتر برای زندگی می‌بیند!» و برای ترویج آن تلاش می‌کنم: از 1372 آموزش نجوم را شروع کرده و از 1395 تاکنون در این سایت، نجوم را به صورت آنلاین آموزش می‌دهم.

Discussion · 36 comments

    دیدگاهتان را بنویسید

    نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *